Men moet de dingen
de eigen stille
ongestoorde ontwikkeling laten
die diep van binnen komt
en door niets gestuurd of versneld
kan worden.
Alles helemaal zijn tijd geven
en dan geboren worden.
Rijpen als de boom die
zijn sappen niet stuwt
en getroost in de storm
van het voorjaar staat,
zonder angst
dat er geen zomer zal komen.
Hij komt toch.
Maar hij komt alleen naar de geduldigen
die er zijn alsof de eeuwigheid voor hen lag,
zo zorgeloos, stil en ver…
Geduld
moet men hebben tegenover
het onopgeloste van het hart
en proberen de vragen zelf lief te hebben
als afgesloten kamers
en als boeken die in een zeer vreemde taal geschreven zijn.
Het gaat er om alles te leven.
Wanneer men de vragen leeft, leeft men misschien
langzamerhand,  zonder het te merken,
op een vreemde dag
midden in het antwoord.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s