Tekst uit ‘De kleren van de yogi‘, een boekje met verhalen over stilte (Gottmer Uitgevers Groep b.v., 2013)

 

Er was eens een eenzame monnik die bezoek kreeg van enkele mensen. De monnik, die net een emmer water haalde uit een diepe bron, stopte zijn werkzaamheden en zei: “Kijk eens in de bron, wat zien jullie?” De mensen tuurden in het water en zeiden: “Wij zien helemaal niets.” Enige tijd later herhaalde de monnik zijn vraag. “Kijk weer in de bron, wat zien jullie?” De mensen keken weer en zeiden opgetogen: “We kunnen in de weerspiegeling onszelf zien.” “Dit is de kracht van de stilte,” legde de monnik uit, “Ik was water aan het putten en daarom was het water onrustig. Nu is het rustig en kunnen jullie jezelf zien. De stilte van de meditatie zorgt ervoor dat je jezelf kunt zien. Maar blijf hier nog even wachten!” Enige tijd later zei de monnik weer: “Kijk nu nog één keer in de bron. Wat zien jullie nu?” De bezoekers tuurden naar de bron en riepen uit: “Nu zien we de stenen op de bodem van de bron!” “Juist,” beaamde de monnik, “als je maar lang genoeg wacht en opgaat in stilte en meditatie kun je de grond van alles aanschouwen.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s