De meest geliefde voorstelling van de Boeddha in de Japanse zentraditie is niet een voorstelling van iemand die in gelukzalige verzonkenheid zit te mediteren, maar toont ons een man die, haveloos en ongeschoren, de berg van ontwaken afdaalt om terug te keren naar het dal.


Een ervaring van niet-twee kan je niet maken of afdwingen. Elke ervaring is ongrijpbaar en vergankelijk. Ofschoon het bevangen zelf de spirituele ervaring graag wil recupereren, ontsnapt zij feitelijk aan elke methode, controle of toe-eigening. Het onderscheid blijven maken tussen een dualistische en een niet-dualistische beleving is zichzelf hopeloos gevangen zetten in een nieuwe tweespalt. Een bewustzijn dat voortdurend in niet-dualiteit wil verwijlen, veroorzaakt zelf nog meer afgescheidenheid en pijn. De kinderlijke droom van een eeuwig en zuiver nirvana, los van de bezoedelingen van de wereld, is een valkuil voor veel zenbeoefenaars. ‘Het zien van het absolute is nog geen
verlichting’ waarschuwt een oud Chinees zengedicht.
 
Frank Sensei

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s